Dione

Manen van
Saturnus:


Pan
Atlas
Prometheus
Pandora
Epimetheus
Janus
Mimas
Enceladus
Tethys
Telesto
Calypso
Dione
Helene
Rhea
Titan
Hyperion
Iapetus
Phoebe
Paaliaq
Albiorix
Siarnaq

( Manen met een diameter > 20 kilometer )





Een slechte kopie van Rhea. Zo is de iets kleinere Saturnusmaan Dione eigenlijk wel te karakteriseren. Het hemellichaam, met een diameter van meer dan duizend kilometer, bestaat grotendeels uit ijs en gesteenten, heeft een betrekkelijk effen oppervlak, bezit ‘twee gezichten’, is op veel plaatsen bezaaid met kraters én vertoont een netwerk van heldere strepen die het landschap doorsnijden. Mede dankzij haar grote helderheid behoorde Dione eind zeventiende eeuw tot de eerste vier manen die in navolging van Titan bij Saturnus werden ontdekt door Giovanni Cassini.



Omdat de omloopperiode van Dione exact gelijk is aan haar rotatieperiode, wijst zij voortdurend met dezelfde zijde naar Saturnus. Toch lijkt het erop dat de maan miljarden jaren geleden één of meerdere keren een ‘draai’ heeft gemaakt; mogelijk als gevolg van krachtige inslagen. In tegenstelling tot wat wetenschappers zouden verwachten, is het oppervlak van Dione’s ‘achterste’ hemisfeer namelijk bezaaid met kraters, terwijl de hemisfeer die in haar omlooprichting wijst relatief helder is en veel ongeschonden vlaktes vertoont. Hoewel op de maan verscheidene inslagbassins voorkomen van meer dan honderd kilometer in doorsnede, zijn deze door het poreuze karakter van het landschap vrij reliëfloos.



Tot de overige oppervlaktestructuren die het beeld van Dione domineren, behoren heldere stelsels van langgerekte stroken. Beelden van ruimtesondes indiceren dat het hier vaak om scheuren en opstaande ijskliffen gaat die door tektonische processen konden ontstaan. Overigens komen op Dione ook verschillende soorten landschappelijke depressies voor, waaronder kloven en langgerekte valleien.

Vergeleken met veel andere manen van Saturnus, bevat het inwendige van Dione, naast water, waarschijnlijk een relatief hoge concentratie van zwaardere stoffen. Haar dichtheid wijst onder meer op de aanwezigheid van een stenen kern.

Auteur(s):     A.S.





Dione in cijfers
Gemiddelde diameter 1122 km
Oppervlakte 3.940.800 km^2
Massa 1,095 × 10^21 kg
Gemiddelde dichtheid 1,475 g/cm^3
Zwaartekracht aan oppervlak 0,231 m/s^2
Gemiddelde afstand tot het centrum van Saturnus 377.396 km
Omlooptijd 65u 41m 05s
Rotatieperiode 65u 41m 05s
Weerkaatsingsvermogen 0,55
Temperatuur aan oppervlak 87 K
Databron: NASA